سلام به همه دوستان.خوبین که ایشاالله؟خوب خدا رو شکر.اول بگم شرمنده از اینکه اینقدر دیر آپ کردم

 و دوم اینکه خیلی ممنون که منو فراموش نکردین هر چند بعضیا... حالا مهم نیست بی خیالی طی

میکنیم.آپ دفعه پیش یادتونه؟گفته بودم از امام حسین چی می خواین؟بیشتر شما دوستان شفای

مریضا و سلامتی برای همه رو خواسته بودین که نشون از مهر و وفاتون داره.بعضی هام مشکلات خاص

خودشون رو داشتن مثل خودم.و خیلی خوشحالم که بعضیا دعاشون مستجاب شده و چیزی رو که

خواسته بودن رو از امام حسین گرفتن.(خدایا شکرت).بچه ها این چند وقت از زمین و آسمون برام مشکل

 می بارید و من درگیر یه مسئله ای شدم که داشت زندگی مو از هم می پاشوند که دعا می کنم واسه

 هیچ کس رخ نده.واقعا تجربه تلخی بود از این دنیا و روزگار که تو دفتر زندگیم هک شد.مثلا یکی از

ترکشای این مشکل خورد به درسام و چیزی نمونده بود از دانشگاه شوتم کنن بیرون که خوب خدا بهم

رحم کرد.بچه ها چون می دونم همتون قلباتون پاک هستش یه خواهش ازتون دارم.می خوام واسه یکی

 از دوستام که داداشش ناراحتی مغزی داره دعا کنین تا ایشاالله هر چه زود تر بهبودی شو به دست بیاره. (از همتون ممنونم)

بچه ها من یه مقاله خوندم که یه چیزایی واسه رابطه های عشقی نوشته بود.شاید واسه همتون پیش بیاد این چیزا.پس به سوالات جواب بدین؟البته اجبار نیست ولی اگه دوست داشتین بگین تا همه استفاده کنن

 آیا شما حرف و عمل تان یکی است؟

آیا شما حاضرید با خاطر عشقتان مبارزه کنید؟به همه چی؟حتی خانواده؟

به نظر شما ارزشش رو داره؟

اگه شما با تمام مبارزات و رنجها و مشکلاتی که داشتید بتوانید خانواده را برای ازدواج راضی کنید ولی یه دفعه طرفتان کم بیاورد چه کار می کنید؟(فرض بر این است که تا چند وقت پیش به هم قول داده اید که پای تمام مشکلات بایستید تا به هم برسید)

 حالا چطور شما با این مشکل کنار می آیید.بهترین راه برای فراموشی چی میتونه باشه؟

اصلا می تونید فراموشش کنید؟

آیا بازم دوست دارید عاشق بشید؟

بازم ممنونم امیدوارم همیشه شاد و سلامت و خوش بخت باشید

باز باران ,با تمام بی کسی های شبانه
می خورد بر مرد تنها ,می چکد بر فرش خانه
باز می اید صدای چک چک غم...باز ماتم

من به پشت شیشه ی تنهایی افتاده
نمی دانم...نمی فهمم
کجای قطره های بی کسی زیباست؟؟؟؟

نمی فهمم, چرا مردم نمی فهمند
که ان کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد
کجای ذلتش زیباست؟؟؟

نمی فهمم..کجای اشک یک بابا
که سقفی از گل و اهن به زور چکمه های باران
به روی همسر و پروانه های مرده اش ارام باریده
کجایش بوی عشق وعاشقی دارد؟؟؟
نمی دانم..نمی دانم چرا مردم نمی دانند

که باران, عشق تنها نیست
صدای ممتدش در امتداد رنج این دلهاست
کجای مرگ ما زیباست...نمی فهمم!!!!؟

یاد ارم, روز باران را
یاد ارم مادرم در کنج باران مرد
کودکی ده ساله بودم
می دویدم زیر باران..از برای نان
مادرم افتاد
مادرم در کوچه های پست شهر ارام جان می داد
فقط من بودم و باران و گِل های خیابان بود
نمی دانم
کجای این لجن زیباست؟؟؟؟

بشنو از من, کودک من
پیش چشمم, مرد فردا
که باران هست زیبا از برای مردم زیبای بالادست
و ان باران که عشق دارد ...فقط جاریست برای عاشقان مست

                                                             و باران من و تو درد و غم دارد

شعر از (آرزو خانوم گل)